سفالگری شیوه‌های ساخت متعددی دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: تهیه خمیر، شکل بخشیدن، تزیین، لعاب‌دهی و پختن. پس از آماده شدن گل مخصوص و ورز دادن کامل آن، گل‌ها را به قطعات کوچکی برش می‌دهند. به این قطعات اصطلاحاً «مُشت» گفته می‌شود.

این مشت‌ها به اندازه شیئی هستند که باید ساخته شود مگر اینکه سفالگر بخواهد کل گل‌ها را روی صفحه چرخ قرار داده و تکه‌تکه از آن کنده و اشیا خود را بسازد. برای اینکه گل نمناک بماند با کیسه‌های نم‌دار آن را می‌پوشانند و گل ورز داده شده که همان روز مصرف نشود را در انبار گل نگهداری می‌کنند.

برای درآوردن گل به شکل انواع ظروف سفالی سه روش مختلف وجود دارد: یکی قالب‌گیری آزاد که عموماً به شکل فیتیله­‌ای است. دوم سفالگری با چرخ و روش سوم امروز فقط محدود به کاشی‌های قالبی است.

در تدوین مطلب فوق از منابع ذیل استفاده شده است.

 کتاب صنایع‌دستی کهن ایران، اثر هانس وولف، ترجمه سیروس ابراهیم‌زاده

 کتاب پیشینه سفال و سفالگری در ایران، اثر محمد یوسف کیانی

شیوه سفالگری و چگونگی ساخت ظروف سفالی

شناسه مقاله:18414


Post navigation


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *