ضَحاک

ضحاک zahak

ضحاک (به زبان اوستایی اژی‌دِهاکه) پسر «مِرداس»، یکی از امیران پرهیزگار عرب است. شیطان او را به وعده پادشاهی سراسر عالم می‌فریبد و وا‌می‌دارد تا پدر خویش را هلاک کند. بعد از مدتی شیطان در لباس خوالیگری (آشپزی) نزد ضحاک

ادامه مطلب

تهمورث

تهمورث

تهمورث سومین پادشاه پیشدادی و پسر هوشنگ است که در شاهنامه به «دیوبند» و در اوستا به «زیناوند» (به معنای مسلح)، معروف است. هدف تهمورث در آغاز پادشاهی، پاک کردن جهان از بدی­ها و مبارزه با دیوها بود. او وزیری

ادامه مطلب

جمشید

جمشید شاهنامه

واژه جمشید از دو واژه «جم» به معنای همزاد و «شید» به معنای خورشید تشکیل شده است. در شاهنامه جمشید فرزند تهمورث است که سرانجام در اثر خودبینی از خداوند دور می‌شود و به دست «ضحاک» کشته می شود. به

ادامه مطلب

فریدون

فریدون شاهنامه

فریدون فرزند «آبتین» و «فرانک» است که نژادش به شاهان قدیم ایران و «تهمورث دیوبند» می‌رسد. واژه فریدون در شاهنامه به صورت‌های «افریدون» و «آفریدون» نیز به کار رفته است. فریدون فَر و شکوه جمشید را به ارث برده بود.

ادامه مطلب

هوشنگ

هوشنگ شاهنامه

هوشنگ فرزند «سیامک» است که بعد از کشته شدن پدرش به دست دیو در دامان پدربزرگش «کیومرث» پرورش یافت و پس از مرگ کیومرث، شهریار جهان شد. «هوشنگ» در «اوستا» به معنای کسی است که خانه‌های خوب می‌سازد. او نخستین

ادامه مطلب

کیومرث که بود؟

کیومرث که بود؟

شاهنامه اثری است که دربرگیرنده‌ی اسطوره­‌ها، رخدادهای پهلوانی و تاریخی ایران است. دوران اسطوره­‌ای در شاهنامه با «پیشدادیان» که نخستین دودمان فرمانروا هستند آغاز می­‌شود. واژه «پیشداد» به معنای نخستین کسی که قانون آورده است، بر همین مضمون اشاره دارد.

ادامه مطلب

شاهنامه

شاهنامه فردوسی

یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌‌های ملی جهان و ایران که بسیاری آن را سند هویت ایرانیان می‌‌دانند، شاهنامه ابوالقاسم فردوسی است. فردوسی خود، آن را «بِهین نامه» یا «نامه باستان» می‌‌خواند. شاهنامه در قرن ۴ هجری قمری (۱۰۰۰ سال پیش) با

ادامه مطلب