تیتان (تایتان‌)ها؛ خدایان بزرگ یونان

تیتان (تایتان‌)ها؛ خدایان بزرگ یونان

تیتان‌ها (تایتان‌ها)

تیتان‌ها، که اغلب آن‌ها را خدایان بزرگ می‌خوانند، در اعصار بسیار دور فرمانروایان و ابر قدرت‌های جهان هستی بودند. آن‌ها کوه پیکر و از نیرویی گران و باور نکردنی برخوردار بودند. شمار این خدایان بسیار بود، ولی فقط عده‌ی کمی از آن‌ها در داستان‌های اساطیری پدیدار می‌شوند. مهمترین خدای تیتان‌ها کرونوس نام داشت. این خدا تا آن هنگام که پسرش زئوس او را از سریر خدایی به زیر آورد و خود قدرت را به دست گرفت، بر تمامی خدایان فرمانروایی می‌کرد.

دیگر خداوندان تیتانی بزرگ عبارت بودند از: اوسه‌آن (ocean) یا اقیانوس، رودخانه‌ای که می‌پنداشتند دنیا را دور می‌زند؛ و همسرش تِتیس؛ هیپریون پدر خورشید، ماه و سپیده‌دم؛ نیموزینه یا مِنِموزینه که حافظه معنی می‌دهد؛ تمیس که معمولاً آن را عدالت ترجمه می‌کنند؛ و یاپِتوس که به خاطر پسرانش اطلس که دنیا را بر شانه‌هایش نگه میداشت، و پرومتئوس که ناجی نوع بشر بود شهرت و اهمیت یافته است. از میان تمامی خدایان تیتانی اینان خدایانی بودند که با آمدن زئوس از میان نرفتند، بلکه جایگاه و مرتبه کم اهمیت‌تری پیدا کردند.

دوازده المپ نشین

از میان خدایانی که جانشینان خدایان تیتانی شدند، دوازده المپ نشین بزرگ از قدرت و مرتبتی والا و خارق‌العاده برخوردار بودند. این خدایان را بدان سبب المپی و یا المپ‌نشین خواندند که کوه المپوس یا المپ منزلگه و کاشانه‌شان بود. درباره کوه المپ و اینکه چگونه جایی بوده است، اظهار نظر دشوار است. تردیدی نیست که در ابتدا آن را قله یک کوه می‌پنداشتند و به طور کلی آن را با بلندترین کوه سرزمین یونان مقایسه می‌کردند، یعنی کوه المپوس یا الیمپوس در تسالی، در شمال شرقی یونان. اما حتی در کهن‌ترین حماسه‌ی یونانی، ایلیاد، این اعتقاد وجود دارد که المپ در منطقه‌ای اسرارآمیز و ناشناخته، بالاتر از تمام کوه‌های موجود در دنیا، قرار داشته است. در بخشی از داستان ایلیاد چنین می‌خوانیم که زئوس از فراز «بلندترین قله کوه رفیع اولمپ» که در اصل کوهی بزرگ بوده است، با خدایان سخن می‌گفته است. اما در بخش دیگر ایلیاد می‌خوانیم که اگر مشیت وی بر این قرار می‌گرفت می‌توانست دنیا و دریا را از کنگره اولمپ، که البته دیگر کوه نیست، بیاویزد. باوجود این، آنجا آسمان و ملکوت نیست. هومِر پوزئیدون را برمی انگیزد بگوید که وی بر دریا فرمان می‌راند، و هادِس بر مردگان، زئوس بر ملکوت اعلا، ولی اولمپ تحت اختیار این سه خداوند است.

این کوه هر جا که بوده، دروازه ورود به آن در بسیار بزرگ ابری بوده است که «فصلها» آن را نگه می‌داشتند. خانه و آشیانه‌ی خدایان در آن قرار داشت و خدایان همه در آن زندگی می‌کردند، می‌خوابیدند و با غذاهای بهشتی و نوشیدنی‌های ویژه خدایان میهمانی و ضیافت می‌دادند و به چنگ آپولو گوش می‌سپردند. آنجا جایگاهی بسیار پر برکت و خجسته بود، به قول هومر، هیچ باد یا طوفانی آرامش اولمپ را بر هم نمی‌زد: نه باران در آنجا می‌بارید و نه برف، بلکه چرخ و فلکی بی ابر به هر سو گسترده بود و سپیدی درخشان خورشید بی‌دریغ بر در و دیوارش می‌تابید.

تیتان اطلس- او علیه خدایان جنگید و محکوم شد افلاک را بر دوش گیرد.

تیتان اطلس- او علیه خدایان جنگید و محکوم شد افلاک را بر دوش گیرد.

 

 

در تدوین مطلب فوق از منبع ذیل استفاده شده است.

کتاب سیری در اساطیر یونان و رُم، نوشته: ادیت همیلتون، ترجمه: عبدالحسین شریفیان

  • شناسه : 19648
  • پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    شما می توانید از این برچسب ها و ویژگی های HTML استفاده کنید:

    محبوب ترین مطالب
    آخرین محصولات فروشگاه
    آخرین نظرات